دود سیگار حلقه روی هوا خبر از حس تازه‌ای دارد

خودرو‌ی بنز نقره‌ای دم در انتظار جنازه‌ای دارد

می‌روم تا جنازه من باشم می‌روم تا ابد بخوابم تخت

خواب تنهاست آنچه می‌چسبد روزگار همیشه خوابی بخت

نعش‌کش می‌ رود به گورستان باز جا مانده‌ام از آخر کار

ساعت هفت صبح شنبه شده باز کابوس زندگی سر کار

اتوبوس قدیمی سرویس می‌دود سمت کوچه ناله کنان

می‌رسد تا دوان دوان ببرد روح من را به سوی گورستان